Het is vrijdagavond en de eerste week zit er op. Het was best een zware week moet ik zeggen.
Dinsdag kwam ik er namelijk achter dat er geen geld is bij Embrapa. Dat is best vervelend, want ik had vantevoren wel bedacht dat ik het een en ander zou gaan kopen om zelf wat instrumenten te maken. Maar helaas nul komma nul Reais voor dit project. Dat was wel een moment dat de moed me in de schoenen zakte. Hierdoor kreeg ik ook een beetje het idee dat mijn onderzoek niet echt belangrijk wordt gevonden.
Dat werd nog erger toen ik de grondboor zag, waarmee ik moest gaan werken. Dat is sowieso een andere dan waar ik het over gehad heb, maar dat is niet zo erg. Het vervelende is dat er maar twee koppelstukken aanwezig zijn in heel Embrapa. Dat bekent dat ik de rest met gaffertape aan elkaar moet maken. (Duct tape, hebben ze hier namelijk niet) En dat is niet wat je noemt een spelingsvrije onbreekbare aansluiting!
Niet echt een bemoedigend begin dus. Gelukkig is er voor alles een oplossing. Bij het hoofdbureau van het Small Reservoirs Project in Ghana hebben ze een potje geld gevonden en anders wil de vakgroep in Delft wel bijleggen. Ik hoef het dus in ieder geval niet zelf te betalen :) Geldprobleem opgelost!
Bij Embrapa hebben ze een werkplaats waar handige mannen rondlopen. Zij gaan de koppelstukken maken. Tenminste, ze zeggen dat ze die gaan maken, volgens Lineu is dat nog zeker geen garantie dat ze ook gemaakt gaan worden. Boorprobleem (waarschijnlijk opgelost)
Het begint hier wel steeds vaker te regenen. Ik hoop dat, als ik volgende week dan echt naar het veld ga, het niet alleen maar keihard plenst. Niet dat ik niet tegen een buitje kan, maar ik moet natuurlijk ook aan mijn kleur werken.
Vanmiddag heb ik mijn zelf ontworpen sediment sampler getest, een buis om de bodem van het reservoir naar boven te halen. En hij werkt! Maandag gaan we hem in transparant acryl laten maken, zodat je ook nog kan zien wat er in je buis zit. Dat was wel een grote opsteker voor vandaag.
Dinsdag kwam ik er namelijk achter dat er geen geld is bij Embrapa. Dat is best vervelend, want ik had vantevoren wel bedacht dat ik het een en ander zou gaan kopen om zelf wat instrumenten te maken. Maar helaas nul komma nul Reais voor dit project. Dat was wel een moment dat de moed me in de schoenen zakte. Hierdoor kreeg ik ook een beetje het idee dat mijn onderzoek niet echt belangrijk wordt gevonden.
Dat werd nog erger toen ik de grondboor zag, waarmee ik moest gaan werken. Dat is sowieso een andere dan waar ik het over gehad heb, maar dat is niet zo erg. Het vervelende is dat er maar twee koppelstukken aanwezig zijn in heel Embrapa. Dat bekent dat ik de rest met gaffertape aan elkaar moet maken. (Duct tape, hebben ze hier namelijk niet) En dat is niet wat je noemt een spelingsvrije onbreekbare aansluiting!
Niet echt een bemoedigend begin dus. Gelukkig is er voor alles een oplossing. Bij het hoofdbureau van het Small Reservoirs Project in Ghana hebben ze een potje geld gevonden en anders wil de vakgroep in Delft wel bijleggen. Ik hoef het dus in ieder geval niet zelf te betalen :) Geldprobleem opgelost!
Bij Embrapa hebben ze een werkplaats waar handige mannen rondlopen. Zij gaan de koppelstukken maken. Tenminste, ze zeggen dat ze die gaan maken, volgens Lineu is dat nog zeker geen garantie dat ze ook gemaakt gaan worden. Boorprobleem (waarschijnlijk opgelost)
Het begint hier wel steeds vaker te regenen. Ik hoop dat, als ik volgende week dan echt naar het veld ga, het niet alleen maar keihard plenst. Niet dat ik niet tegen een buitje kan, maar ik moet natuurlijk ook aan mijn kleur werken.
Vanmiddag heb ik mijn zelf ontworpen sediment sampler getest, een buis om de bodem van het reservoir naar boven te halen. En hij werkt! Maandag gaan we hem in transparant acryl laten maken, zodat je ook nog kan zien wat er in je buis zit. Dat was wel een grote opsteker voor vandaag. Patrick, de gozer op de foto van de vorig post, is aangenomen door Lineu. Dat vind ik wel relaxed: nog iemand om Engels tegen te lullen. Waarschijnlijk vindt Lineu dat ook wel relaxed, hij is nu de enige met wie ik een normaal gesprek kan voeren en dat merkt hij ook!
Daarnet ben ik naar de weekmarkt van Sobradinho geweest. Een gezellig marktje, dat voor de ene helft bestaat uit eet- en drinktentjes en voor de andere uit groente- en vleeskraampjes (vooral levend vlees: kip.) Daar heb ik authentieke Brasiliaanse Sushi op. En.... de serveerster sprak Engels, dus die kwam even aan mij vragen waar ik vandaan kwam.
Daarnet ben ik naar de weekmarkt van Sobradinho geweest. Een gezellig marktje, dat voor de ene helft bestaat uit eet- en drinktentjes en voor de andere uit groente- en vleeskraampjes (vooral levend vlees: kip.) Daar heb ik authentieke Brasiliaanse Sushi op. En.... de serveerster sprak Engels, dus die kwam even aan mij vragen waar ik vandaan kwam.
Morgen neemt Lineu me mee naar een grotere markt. Ik ben erg benieuwd. Ik heb zo het idee dat ik er wel veel foto's ga maken.
Bedankt voor de vele reacties en hou jullie haaks!

3 comments:
Eej Tijs,
Ten eerste: proficiat met je sediment sampler!!! Te gek wauw! Haha.
Het lijkt er op dat je al vrij vlot je aanpast en manieren vindt om met de mindere middelen toch je doel te bereiken; knap hoor, die vindingrijkheid.
Ook leuk dat je een mattie hebt gevonden :)
Veel plezier nog en succes met je metingen. Spannend of het allemaal gaat lukken zoals je wil, maar ik heb er iig wel vertrouwen in.
Liefs van Anna.
Hej Tijs,
Raar volkje Brasilianonixen. In ieder geval kan je je impovisatietalent verder ontplooien. Met andere woorden elk nadeel heeft zijn voordeel.
Always look on the bright site of life.
groetjes Paps.
Ha die Tijs.
Super zeg je avonturen.
Krijg gelijk reis kriebels.
Zucht ik zit hier in delft hydro mod. te leren. :S
Werken je infuuszakken al?
Suc6 de komende tijd en tot in Delft 4e verd. bij de koffiecorner.
Gr. Ben
Post a Comment